زندگی از نگاه تو

اعراب به ما آموختند برای شمارش خودمان به جای تن، نفر را که برای شمارش شتر استفاده می کنند به کار بریم.

اعراب به ما آموختند بگوییم شاهنامه آخرش خوش است، چون آخر شاهنامه ایرانیان از اعراب شکست می خورند.

.....

آیا زمان آن نرسیده فرهنگ ریشه ای خود را از این همه نا آگاهی رها کنیم؟؟؟؟؟

زمستونيه...

....

آبي باش...
 مثل آسمان...
تا عمري به هواي تو
"سر به هوا باشم"

....

نه صدايش را نازك كرده بود
نه دستانش را آردي...
از كجا بايد به گرگ بودنش شك ميكردم؟؟

...

اگر درد داري 
تحمل كن...
روي هم كه تلنبار شد
ديگر نميفهمي كدام درد
از كجاست...
كم كم خودش...
بي حس ميشود!!

....

برهنه ات ميكنند 
تا بهتر شكسته شوي
نترس، گردوي كوچك!
آنچه سياه ميشود...
روي تو نيست، دست آنهاست

...

یادم نرود که: من تنها هستم... اما تنها من نیستم که تنها هستم!

باید خودمو پیدا کنم

همیشه عاشق اون رفیقی ام که با سیلی می زنه تو گوش آدم...

یه قدم پرت می شم عقب

تو سرم یه چیزی تکون می خوره

ولی یادم میاد که هنوز زنده ام.

مرسی رفیق که یادم آوردی هستم.

خیلی بده که وقتی می رسم آخر خط می نویسم.

.

.

.

به جای فرو بردن حجم تنهایی تو تخت دو نفره ای که وقتی برمی گردی کسی اونورش نیست، می خوام از شروع روز تازه بگم.

از بلبلها که آواز می خونن

از بهار که داره میاد و خورشید گرم مهربان و درخت ها که شکوفه میزنن و گربه ها که هی می پرن رو همدیگه.

گور بابای تنهایی ما.

بی خیال سکوت کشنده خونه.

بی خیال دختری که داره می ره تو سی سالگی اما هنوز دلش رو تاب کودکی هاش بالا و پایین می ره.

آره باید یاد بگیرم به جای نگاه ممتد و خیره و سرد و بی روحم به آدمها، لبخند بزنم به همه.

و...

مرسی رفیق

اگر می دانستی ...

در کلمه نمی آید حال دلم،

حال عاشقی.

تنها زمانی که در آغوشمی، آرامم. لحظه های دیگر تقلای جان دادن است.

قلبم است که تا گلوگاه بالا می آید و راه نفس می گیرد.

و درد زمانی است که نمی دانی با دلم چه کرده ای.

اگر می دانستی...

برخی سفرهای شبانه،

برخی کوپه های قطار،

برخی پرسه های شادی بخش،

برخی رقص های حتی نه چندان بزرگ...

بهتر است از ادامه سفر!!

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رقته ایستاده ام.

و همچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام..

و من بیشتر و بیشتر دوستت دارم!

تجربه ای جدید..

عشق زنی در سی هزار پایی.

از هواپیما عاطفه ها شکل می گیرند و عشق از غبار زمین خالی می شود....

هر فرودگاهی که پیاده شدم، در چمدانم، تو...